Geschiedenis

Priorij Klaarland is in 1970 gesticht vanuit Abdij Nazareth in Brecht. In 1981 verwierf de nieuwe stichting haar autonomie.

Klein begin
De eerste vijf jaren leefde de prille gemeenschap van zes stichteressen in een oud conferentiecentrum in de wijk Kiewit in Hasselt. Het was een tijd van uitproberen. In 1975 kwam de herenhoeve in Bocholt-Lozen in beeld, waar Klaarland nu is gevestigd. De stichteressen deelden een hang naar het kleine, en de sfeer was gemoedelijk. Dat was ook de tijdgeest na Vaticanum II: terug naar de eenvoud.

Groei en uitbreiding
Al vrij spoedig na de stichting brak een lange periode van stabiliteit aan: een tijd van hard doorwerken om stand te houden. Toch is deze stugge begintijd onlosmakelijk verbonden met het heden, dat vol is van bloei en groei: van acht leden rond 1995, groeide de communiteit uit tot veertien leden nu. Deze snelle groei noopte tot uitbreiding van de gebouwen. In 1978 en 1979 was aan de oorspronkelijke herenhoeve al een kerk en een stukje pandgang toegevoegd. In 2004 werden er enkele kamers voor zusters bijgebouwd en werd het monastiek vierkant voltooid. Van 2008 tot 2011 werd een grootse uitbreiding van het complex gerealiseerd: een nieuw gastenhuis, een nieuw verblijf voor gezinnen en kleine groepen (De Klare Bron) een nieuwe bibliotheek en een nieuwe toegangsweg. Ook werden de werkplaatsen vergroot en gedeeltelijk vernieuwd en kwamen er zeven nieuwe kamers voor de zusters.

gedenksteen Tibhirine Tibhirine
Op 21 mei 1996 werden in het Algerijnse Tibhirine zeven cisterciënzer monniken vermoord. Een ingrijpende gebeurtenis, die op onverwachte wijze gevolgen had voor het kleine Klaarland. Toen de schokgolf over de moord over de wereld was getrokken, ontstond er binnen de cisterciënzer orde het gevoel dat er ‘iets’ gedaan moest worden. De eerste impuls van velen was dat er weer nieuwe mensen naar dat klooster moesten, en daar was ook meteen veel animo voor. Uit allerlei landen meldden broeders en zusters zich bij de toenmalige generale abt, Dom Bernardo Olivera. Eén van de zusters van Klaarland, die in die tijd in Rome raadslid van de generaal abt was, werd door hem gevraagd om daarin als coördinator op te treden. Daardoor werd Klaarland verblijfplaats voor enkele van de vrijwilligers die zich waren komen melden. Zodoende kwamen er in de jaren na 1996 in korte tijd een aantal zusters bij, onder ander uit Italië en Argentinië. Dat het uiteindelijk niet lukte om met deze monialen een nieuwe stichting in Noord-Afrika of het Midden Oosten te realiseren, maakt voor de geschiedenis van Klaarland eigenlijk geen verschil. Klaarland werd weggetrokken uit de kleine kring, letterlijk en figuurlijk op de kaart gezet en dat trok nieuwe zusters aan.
Uiteindelijk gloort er, na jaren van wachten, hoop voor de nieuwe stichting in het Midden Oosten: in Syrië bouwt een kleine groep zusters uit Italië een nieuw klooster in de bergen, vlakbij de grens met Libanon. Eén van de huidige zusters van Klaarland hielp een half jaar mee in deze nieuwe stichting.